Wat doe je?
Spullen in de tijd-ruimtepoort gooien.
Dat mag niet.
Maar het is wel leuk. En Dick is niet thuis.
Kom op, we doen het. Je wilt het ook.
Ik wil geen slechte naam krijgen.
Ik zal het tegen niemand zeggen.
Alleen deze ene keer dan.
Dat ging sneller dan ik dacht.
Wat gebeurt er hier? - Het is niet wat het lijkt.
Hebben jullie spullen in de tijd- ruimtepoort gegooid?
Als ik jullie daar ooit op betrap, zal er wat zwaaien.
Wat ben jij slecht gehumeurd.
Ik eet vanavond met Mary en haar afschuwelijke moeder.
Jullie hebben wel met de poort gerotzooid.
Terwijl jij hier bent zeker.
De gedachte alleen al.
Dan willen jullie de deur wel even opendoen.
Shit. - Dacht ik het niet.
Iemand van de thuisplaneet.
Mijn takken zijn weg. Mijn takken zijn weg.
Hoe kom jij hier?
Opeens sleurde de maalstroom van de aarde me mee.
Tevreden? Jullie namen geen voorzorgen en kijk nou:
Een mond meer.
Wij willen niet met hem opgezadeld worden.
Dat had je eerder moeten bedenken.
Kortstondig plezier en een levenslange verantwoordelijkheid.
Het is jouw schuld. - Je hebt ervan genoten.
We zullen moeten wachten met leven...
...en eerst voor hem zorgen.
Het is best wel een leuk kereltje.
En, Martha. Hoe bevalt het je bij Mary?
Fantastisch. Mijn kleine Mary Margaret is zó'n gastvrouw.
Ik slaap niet elke dag op een muf veldbed.
Ik heb je mijn bed aangeboden. - Ja, maar ik vond dat dat niet kon.
Het heeft al iets te veel meegemaakt.
Hang niet zo over je bord, pompoentje.
Je bent in een restaurant. Niet in een staatsgevangenis.
Dat komt misschien nog.
Heel binnenkort.
Willen jullie me even excuseren? Kabeljauw zwemt zo door je heen.
Dit is een hel.
Mijn arme Mary. Wat erg dat je zo ellendig bent...
...en onder het broodkruim zit.
Het is een psychologische marteling.
Daarom was ik dik als kind. Eten was mijn enige vriend.
Jullie hebben contact gehouden.
Waarom zeg je niks tegen je moeder?
Hoe zeg je dat iemand een beroerde moeder is?
Je hebt een heel leuk restaurant gekozen, Mary Margaret.
Die aardige wc-dame gaf me deze kam.
Zo, maak er gebruik van.
Nee, Mary. Eerst een toost.
Op Martha: Een afschuwelijke moeder.
Wat zei je?
Sorry. Ik formuleer het beter.
Op Martha: De slechtste moeder ter wereld.
Ik heb een manier gevonden om het te zeggen.
Hoe durf je.
Nee, heus: Hoe dúrf je?
Als dit glas niet zo lekker was, gooide ik het in je gezicht.
Kom op dan. Kom, Martha, we vechten dit buiten uit.
Je gaat niet op de vuist met mijn moeder.
Ik gebruik mijn vlakke hand wel. Kom op, Martha.
Dit is belachelijk. - Ik ga.
Dit is de enige manier.
Beddenpisser.
Mijn heup.
Ober? Een ambulance voor mevrouw. En waar is mijn slaatje?
Zo, kereltje.
Eerst moet je aan dat lichaam wennen.
Er is iets mis mee. Achteraan zit er een gat in.
Oké, jongens. Lachen.
Waarom doe je dat nou? - Het moment is voorbij.
Het zou helpen als je wat interesse aan de dag legde.
Laten we hem een naam geven. Dat schreeuwt makkelijker.
Het is een jongetje. We noemen hem... Guy.
Wie is Guy? - Hij is achterlijk.
Hou nou op. - Ik zeg wat ik wil.
Jullie moeten geen ruzie maken.
Heb je nu je zin?
Niks aan de hand, hoor. Hé, waar is je neus?
Morgen. Het lijkt alsof je de hele nacht opgebleven bent.
O nee. Ik heb heerlijk geslapen met mijn moeder in het ziekenhuis.
Ik wou de atmosfeer zuiveren.
Weet ik. Maar je hebt het erger gemaakt.
Als ze uit het ziekenhuis komt, moet ik haar in huis nemen.
Ik wou dat ik iets voor je kon doen.
Zolang Martha Albright leeft, kan niemand wat doen.
Ik zal er iets op vinden, schat. Voor jou is geen offer te groot.
In de drukte heb ik te veel fooi gegeven.
Ik krijg nog vijf dollar.
Eet je lunch op.
De koteletjes waren in de aanbieding.
Wat krijgen we nu? Plof je hem voor de tv neer?
Waar zijn zijn kaarten met woordjes? Je zou zijn woordjes oefenen.
Hij nam ze mee in bad. - De shampoo prikte in mijn ogen.
Op hem passen is saai. - Zullen we dan deurbel spelen?
Wat is deurbel?
Logisch dat hij opgewonden is. Je geeft hem de hele dag snoep.
Die snoep zit vol voedzame suiker. En hij leert er het alfabet door.
De letter M.
Nog een spelletje? - Vergeet het.
Speel met de jongen.
Maar niet deurbel. - Dubbele deurbel.
Ja, loop maar weg. Aan jou hebben we toch niks.
Guy en ik zullen deurbel spelen.
Bent u de dokter van Martha Albright?
Wie bent u? - Ik kom namens de familie.
We hebben besloten dat het beter is de stekker uit te trekken.
Hè? Ze heeft een nieuwe heup gekregen.
Het gaat om de kwaliteit van het leven.
Ze is kerngezond. - Het leven van haar dochter.
Ik bel de bewaking.
Straks begint het skiseizoen. U kunt het bed gebruiken.
Wie heeft de ventilator uitgetrokken?
Jij hier? Psychiatrie is op de zesde etage.
De morfine heeft dus je ongemanierdheid niet verdoofd.
Ik heb geen zin om met je te praten, Dick.
De waarheid doet pijn, hè?
Maar er is geen operatie om Mary's gebroken jeugd te herstellen.
Mary's gebroken jeugd? Doe me een lol, zeg.
We hielden van Mary, Dick.
Mary had een goede thuis, Dick.
Mary is naar de beste scholen gegaan, Dick.
Ze heeft met acht zelfs een pony gekregen.
Een pony?
Dat wist ik niet.
En als tiener... We hadden onze handen vol aan haar.
's Morgens moest ik fijngemalen anticonceptiepillen...
...in haar glaasje sap doen.
Dus u zorgde dat ze genoeg vitamine C kreeg...
...én dat ze niet met jong werd geschopt? Dat was liefdevol.
Akkoord, ik ben streng voor haar geweest.
Ik wou dat ze de beste Mary Margaret ter wereld werd.
Ik hield van haar, Dick.
Nog steeds.
Ik hou van die meid.
Ik vergat dat dat verhaal nog een kant heeft.
Die van de moeder.
Van nu af zul je liefde noch affectie tekortkomen.
Want, lieve moeder, ik zal al je behoeften vervullen.
Ik moet naar de wc.
Ik bel de verpleegster.
Leuk, hè? Dit was lang geleden.
Wat een leuke wc. Ik snap niet waarom die vrouwen zo gilden.
Heb je je handen gewassen?
Ik eet niet en ik ben geen ober. - Niet zo sarcastisch.
Laat me nu eens met rust, wil je?
Hij is hier duidelijk nog niet aan toe. - Wél.
Gedraag je daar dan naar.
Daar is ze. Je gaat voor het eerst met een mens praten. Verpruts het niet.
Je ziet er erg knap uit.
Hallo. Sorry dat ik zo laat ben. Weer een apotheek die me door heeft.
Miss Dubcek, dit is Guy. - Prettige kennismaking.
Wat doe jij, Guy?
Ik was een fotonshunt in het golflengtecontinuüm,
maar nu draag ik een broek en ik praat.
Kun je ook praten zonder die broek? - Ik kan het proberen.
Bevalt het je?
Je bent een genie.
Hoe krijg je mijn lokken zo luchtig?
Wat liefde, wat talent en wat haarlak doen wonderen.
Dank je, Dick. Je bent een schatje.
Graag gedaan, leuk ding.
Ik ken iemand die een nieuwe kaftan krijgt.
Straks gaan we oefenen met je gloednieuwe heup.
Is dat Mary? - Ik praat wel met haar.
Wat is er aan de hand? - Stil, je moeder rust.
De dokter zei dat haar zoon haar afgehaald had.
Maar dat kan niet. Ze liet een contactverbod instellen.
Nee, Mary. Ik was het.
Ik kom haar halen.
Om plichtshalve voor haar te zorgen?
Martha verdient beter.
Ze wierp een nieuw licht op je jeugd.
Je was een opstandige kleine del.
Je weet niet wat het is zo'n moeder te hebben.
Jij boft dat je een moeder hebt.
Excuseer me. Moeder roept. - Ik heb niks gehoord.
Omdat jij met je oren luistert, niet met je hart.
Hij doet het beter dan ik dacht. - Ze vindt hem zo normaal als ons.
Dat stro staat in brand, maar u vindt het lekker.
Als je daaraan komt, ben je dood.
Als je het verbiedt, wil hij het zeker.
Jij beslist.
Geef me die sigaret. Geef op.
Zolang je onder mijn dak woont, gelden mijn regels.
Zanik niet. Laat me nu alleen met mijn vrienden.
Ik breng hem straks wel thuis. - Oké, goed idee. Tot zo, Harry.
O, mag ik die sigaretten eens zien, Dubcek?
Zo. Hoe vind je dat, meneer lk-ben- cool-want-ik-rook?
Rook ze. Allemaal.
Goed. Mooi zo. Je bent de keuken helemaal rondgelopen.
Kúnst. Mijn kasten zijn groter dan deze keuken.
Ze is gezellig, hè?
Een buitenhuisje is gezellig.
Dit heeft meer van een krekelkooi.
Het is tijd voor je medicijnen. - Die kunnen nog even wachten.
Ik wil eerst een flinke wodka.
Alcohol gaat niet samen met die pillen.
O, vind je dat?
En jouw kapsel gaat niet samen met dat voorhoofd.
Dat was niet aardig, Martha.
Sorry. Vind je dat? - Geeft niet.
Ha, ijs. Mooi.
Lekker.
Als je zoveel tussendoortjes eet, kun je beter zwart dragen.
Ja, zwart. Dat slankt af.
Dat heb ik niet nodig.
Of toch maar niet.
Je ziet er je schilfertjes zo goed op.
Ik moet er even uit. Dat mens is gek.
Dat loenzende ventje is ook niet geweldig.
Net een sluipschutter. Als ik even niet oplet, pang:
Een schimpscheut over mijn brede heupen.
Ik mag niet zonder begeleiding naar buiten.
Ik ben een druif in een kooi.
Een druif?
Ik ben hier al drie dagen. Hou op, ja?
Waarom pik ik dat eigenlijk?
Harry en Sally waren er voor mij, toen ik het verschil niet wist...
...tussen Bill Pullman en Bill Paxton.
De ene is wat forser. - Weet ik nu.
We voelen ons aan ze verplicht, omdat zij voor ons gezorgd hebben.
Maar wat kunnen ze zeuren.
Jij, ik en Mary en iedereen met ouders moeten dat maar pikken.
Harry en Sally zijn mijn ouders niet. - Niet zoals Martha mijn moeder is.
Wacht eens even.
Ja. Jij kunt er op elk moment mee kappen.
Je hebt gelijk. Tijd om de oude taart te dumpen.
En jij kunt het huis uit gaan.
Wacht eens even. We vergeten één ding.
Het hekje bovenaan de trap.
De handgreepjes tegen elkaar duwen en opendoen.
Man, jij bent geweldig.
Hoe heet je ook weer?
Dick? Dat betekent lul.
Wat?
Wrijf eens wat zalf op mijn lenden.
Tijd dat ik die molensteen van om mijn hals snijd.
Wát?
Sorry, Mary. Ik dacht even dat je je moeder was.
Ik ga met je moeder praten en jij gaat luisteren.
Jij gaat naar mij luisteren. Ik heb het erg moeilijk met die vrouw,
maar ze is mijn moeder. Ik ben verantwoordelijk voor haar.
Ik neem haar mee of je het leuk vindt of niet.
Martha, je lift is hier.
Dit is het dan. Weet je, ik zal jullie missen.
Hoor eens, Guy. Doe voorzichtig. O, en je zult wat geld nodig hebben.
Je weet dat de dag eens komt,
maar je bent er nooit echt klaar voor.
Ik zou me goed houden.
Het moment is daar, Harry.
Ik moet mijn benen spreiden en vliegen.
Tot ziens.
Tot ziens, sir.
Nu hebben we tijd om al die dingen te doen...
...waar we al zo lang van dromen. - Zoals?
Om te beginnen... dubbele deurbel.
Ondertiteling: C@pt. Proton